شمارهٔ ۲۹ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گردون همیشه پست کند ارجمند را
اینست رسم و قاعده چرخ بلند را
باشد به گردن همه محکم کمند آز
مرد آن بود که میگسلد این کمند را
بس سرکش است جان برادر سمند نفس
هان تا عنان رها نکنی این سمند را
خوی طمع ز خویش نما دور ای عزیز
کاین خوی خوار کرده عزیزان چند را
ای خودپسند خود چه نمائی باین و آن
مشگل کسی پسند کند خودپسند را
تسلیم شو که صید چو خواهد جهد ز بند
صیاد سخت تر کند البته بند را
آن خواه بهر غیر که خواهی برای خویش
خود هم صغیر گوش کن این طرفه پند را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مسأله‌ی تقدیر و سرنوشت اشاره می‌کند و می‌گوید که زندگی همیشه دستخوش تغییرات است و انسان باید بر تمام قید و بندها غلبه کند. زندگی محدود به خواسته‌ها و طمع‌های فردی نیست و انسان باید خود را از این عادات رها کند. شاعر همچنین به خودپسندی و تأثیر منفی آن بر روابط انسانی اشاره می‌کند. در نهایت، تأکید می‌کند که تسلیم شدن و پذیرش شرایط می‌تواند به رهایی و آرامش منجر شود. با این پیام، شاعر مخاطب را به بررسی درونی و تغییر در نگرش‌های خود دعوت می‌کند.