نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷۱ صغیر اصفهانی

صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

زان سفله وجودی که شریر است عدم به

دستی که به آزار علم گشت قلم به

آندل که باندوه کسان خرم و شاد است

پیوسته گرفتار به اندوه و علم به

آنکو قلمش گرم سیه کاری و فتنه است

با تیغ جدا بند ز بندش چو قلم به

ایثار مکن در حق نااهل که صد ره

امساک در این باب ز ایثار و کرم به

قول بشر و فعل بشر راست به آری

آن ابروی جانانه و تیغ است که خم به

لامذهبی اسباب خرابی جهانست

با ترک صمد باز پرستش ز صنم به

از دیر و حرم روی بدل کن که بتحقیق

این خانه یار است و ز دیر و حرم به

گم گوی صغیر و مفزا رنج و ملالت

صحبت بد و نیک آنچه گه باشد همه گم به

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد و بررسی وجود افراد شریر و تأثیرات منفی آنها بر جامعه می‌پردازد. شاعر بر این باور است که کسانی که با دانش خود به آزار دیگران می‌پردازند، نه تنها خود را در اندوه و علم گرفتار می‌کنند، بلکه به فساد و فتنه دامن می‌زنند. او توصیه می‌کند به افراد نااهل ایثار نکنیم و از آنان دوری گزینیم، زیرا خوبی‌ها و بدی‌ها باید به درستی شناسایی شوند. همچنین شاعر به خطرات مذهب‌زدگی و دوری از حقیقت نیز اشاره می‌کند و به جایگاه واقعی خداوند تأکید می‌کند. در نهایت، او به گمراهی و رنجی که از ارتباطات بد ایجاد می‌شود، اشاره دارد و بر اهمیت انتخاب صحیح دوستان و محیط‌های اجتماعی تأکید می‌کند.