شمارهٔ ۴۲۳ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
اگر که لقمه ربایی ز خوان خاموشی
چو لقمه خویش کنی در دهان خاموشی
جهان و هرچه در آنهست حرف خواهی دید
مقام گیری اگر در جهان خاموشی
مکان بکنج خموشی گزین که بتوانی
به لامکان برسی از مکان خاموشی
خموش باش که اسرار انفس و آفاق
بگوش دل رسدت از مکان خاموشی
بتنگ‌ام ده‌ام از بیان ناقص خلق
من و تمامی نطق و بیان خاموشی
فضیلتی نبود دادن امتحان سخن
فضیلت اینکه دهی‌امتحان خاموشی
چه فتنه‌ها که دهد روی مر سخنگو را
خوشا کسیکه بود در امان خاموشی
چه احتیاج به کانت خموش باشد و ببین
که لعل‌ها بدرخشد ز کان خاموشی
صغیر تا به صف حشر ناتمام بود
اگر که شرح دهی داستان خاموشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت خاموشی و گوش فرا دادن به اسرار درون و بیرون اشاره دارد. شاعر به ما می‌آموزد که اگر بتوانیم از سخن گفتن خودداری کنیم و در سکوت بمانیم، می‌توانیم به درک عمیق‌تری از جهان و وجود خود برسیم. خاموشی فضیلتی است که ما را از فتنه‌های بی‌فایده حفظ می‌کند و می‌تواند به ما کمک کند تا زیبایی‌های نهفته را ببینیم. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که سکوت می‌تواند منبعی از قدرت و درک باشد، و حوادث و داستان‌ها را نیز به شکل بهتری بیان کند.