شمارهٔ ۴۷ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
جمله خوبی های عالم در محبت مضمر است
هر چه فعل نیک باشد مشتق از این مصدر است
هر که را نبود محبت باید او را سوختن
زانکه در بستان گیتی او نهال بی بر است
بی محبت هیچ موجودی نیاید در وجود
آفرینش را همانا مایه از این گوهر است
جز محبت را نداند جلوهٔ اول ز ذات
هر که بعد از کنت کنز احببت را مستحضر است
هر که چون سیمرغ بر قاب سعادت اوج یافت
مرغ جانش را همان بال محبت شهپر است
از محبت انبیا خواندند مردم را بحق
گر توانی درک کن کاین رتبه پیغمبر است
کیمیا را از محبت باشد اندر مس اثر
هر که را باشد صغیر این کمیا کان زر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به اهمیت محبت و عشق در زندگی اشاره می‌کند. مضمون اصلی این است که تمامی خوبی‌ها و اعمال نیک از محبت نشأت می‌گیرند. افرادی که محبت ندارند، در حقیقت مانند درخت بی‌ثمرند و وجودشان بی‌فایده است. همچنین هنر و آفرینش جهان بر پایه محبت بنا شده است و محبت، اساس وجود هر چیز را تشکیل می‌دهد. در تمام کائنات، نخستین نشانه از ذات خداوند نیز محبت است. در نهایت، محبت حتی می‌تواند به تغییر و تحولی شگرف مانند مس به طلا منجر شود. بنابراین، محبت یک نیروی قدرتمند و بنیادی در زندگی انسان‌ها به شمار می‌رود.