شمارهٔ ۲ - قطعه در تعریف شاعر نامی شیرین‌سخن صائب صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
در خواب گشت صائب ظاهر بچشم جانم
با طلعتی که وصفش گفتن نمیتوانم
گفتم که اهل تبریز یا اهل اصفهانی
خود حل این معما فرمای تا بدانم
گفتا که زادگاهم هست اصفهان بتحقیق
و اکنون چو گنج مدفون در خاک اصفهانم
اما به آب و خاکم نسبت مده که دیگر
من نیستم زمینی خورشید آسمانم
اندر جهان نباشد جائی که من نباشم
تبریز و اصفهان چیست من صائب جهانم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر در خواب با شخصیتی خاص و زیبا مواجه می‌شود که توصیف آن دشوار است. او از این شخصیت می‌پرسد که اهل کجاست، و او پاسخ می‌دهد که اهل اصفهان است، اما به این مکان وابسته نیست و خود را فراتر از زمین و زمان می‌داند. شاعر با بیان اینکه در هر جا که باشد، او وجود ندارد و در حقیقت خود را صایب جهان معرفی می‌کند، به بزرگی و جهانی بودن این شخصیت تأکید می‌کند.