شمارهٔ ۳۱ - قطعه صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش استاد شیدا و هنر او پرداخته و بیان می‌کند که عقل انسان در برابر فضایل او حیران و گیج است. شاعر از جدایی گل باغ ادب، که به شیدا اشاره دارد، ابراز غم می‌کند و به پریشانی حال خود اشاره می‌کند. اگرچه شیدا به‌ظاهر از ما دور است، اما معنای او در آثارش به روشنی نمایان است. شاعر می‌گوید که آثار شیدا در قالب نظم و نثر به‌قدری زیباست که مانند آینه‌ای، صفات او را نمایان می‌کند. در نهایت، شاعر به ادامه درخشش ستاره‌های ادب اشاره دارد که همیشه نورانی خواهند ماند.