شمارهٔ ۳۸ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به دوستی یا فردی اشاره می‌کند که در گذشته درختی را کاشته و اکنون می‌بیند که این درخت ثمره‌ای برای او آورده است. اما به او هشدار می‌دهد که ریشه‌های بد او را خراب کرده و نباید از ثمرات این درخت بهره‌مند شود. از او می‌خواهد که به خاطر کردارهای ناپسندش، به جای لذت بردن از میوه درخت، آن را از ریشه برکند.