شمارهٔ ۴ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به کسی می‌گوید که به رحمت و بخشش خداوند دل بسته، اما نتوانسته به خواسته‌هایش برسد. او از او می‌خواهد که غم و اندوه را کنار بگذارد، زیرا خداوند نیز ممکن است از عطای خود دست بکشد. پس بهتر است خود شخص از امید و طمع به آنچه در دست خداست، فاصله گیرد تا از غم رهایی یابد.