شمارهٔ ۵ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به توصیف اقوامی می‌پردازد که به خاطر عشق به دین خود از زیبایی‌های دنیا بهره‌مند هستند. او به دو گروه اشاره می‌کند که در خیال خود در حال لذت بردن از بهشت و نعمت‌های آن هستند. اما شاعر خود را از آن دو گروه جدا می‌کند و می‌گوید که فقط به خاطر عشق به مولای خود خوشحال و بهره‌مند است و این عشق برای او بالاترین مقام است.