شمارهٔ ۱۴ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از حسرت و پشیمانی خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر زمان که به گناه پرداخته و عاصی شده، در تلاش برای repent کردن، گناهی بدتر از قبل مرتکب شده است. او احساس می‌کند که به خود پرستی دچار شده و به نوعی از توحید فاصله گرفته است. به طور کلی، ابیات نشان‌دهنده تضاد میان خطاها و تلاش برای جبران آن‌هاست.