شمارهٔ ۲۵ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که او را از درگاه خود دور نسازد. او با ابراز ارادت به خداوند می‌گوید که در عشق و ایمان به او شاد و مسرور است. شاعر خود را مانند سگی در حضور شیر خداوند (که نماد قدرتمندی و عظمت است) معرفی می‌کند و از او می‌خواهد که اجازه ندهد نفس او که به معنی وسوسه‌ها و خواسته‌های دنیوی است، او را تحت تأثیر قرار دهد.