شمارهٔ ۲۲ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به آمده که نه به خوبی و نه به بدی، در وضعیت بلاتکلیفی قرار دارد و از حیرت و سردرگمی‌اش نسبت به جهان می‌گوید. او اشاره دارد که دیگران هنر و توانایی‌هایی دارند، اما خودش فقط بی‌هنری را در دست دارد.