نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ سحاب اصفهانی

سحاب اصفهانی / قطعات / وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)

سلطان چرخ از ماه نو بر فرق افسر یافته

وز موکب عید صیام آفاق زیور یافته

بگرفته برکف جام می ساقی به بانگ چنگ و نی

بر آب حیوان برده پی هر لب که ساغر یافته

ساغر چو آبی با صفا می آتشی بیضاضیا

وین طرفه تر بنگر که جا در آب آذر یافته

روی صراحی جلوه گر از عکس آبی شعله ور

این ماهی سیمین نگر طبع سمندر یافته

ساقی زجام بزم شه سرویست بار آروده مه

یا ماه نخشب جایگه بر سرو کشمر یافته

در بزم شاه بحر و بر جام می آمد جلوه گر

یا آنکه گردون دگر خورشید دیگر یافته

بازیگر طناز بین سار معلق ساز بین

طاووس خنجر باز بین طرز کبوتر یافته

یک سورسن بازی به پا چون لعبتی کشتی نما

کشتی که دید اندرهوا از رشته معبر یافته

از بادبان آمد روان هر کشتی و بنگر چسان

این کشتی بی بادبان جنبش زلنگر یافته

آمد سپهری چنگ شه از چار برجش چارمه

این چار ماه چارده هر یک شش اختر یافته

از نعل رخشش گاه تک بر ماه نو پشت سمک

وز مهر چتر او فلک خورشید دیگر یافته

در باغ کین آمد مگر رمحش نهالی پر ثمر

کز قلب خصم کینه ور بار صنوبر یافته

آن خطبش ثعبان و شی افکنده در دهر آتشی

بر دستش از هر جنبشی ملکی مسخر یافته

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با استفاده از تصاویری زیبا و خیال‌انگیز به توصیف شگفتی‌های طبیعت و جشن و شادی می‌پردازد. او به نمادهایی از ماه، آتش، می و زیبایی‌های باغ اشاره می‌کند و آن‌ها را با حال و هوای خوشی و مسرت در آمیخته است. شاعر از ماه نو به عنوان مظهر زیبایی و تازگی یاد کرده و جام می را به عنوان نمادی از خوشی و زندگی، در دست ساقی تصویر می‌کند. همچنین به فضای بزم و جشن‌ها اشاره دارد که در آن نام زیبا و خوشایند طبیعت و موجودات آن به جلوه درمی‌آید. در نهایت، با ذکر جوانه‌ها و باروری در باغ، به حس زندگی و پویایی در برابر دشمنی‌ها و کین‌ورزی‌ها اشاره می‌کند.