شمارهٔ ۱۲ سحاب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و انتظار برای وصال محبوب است. شاعر به احساس سوز و گداز درونی خود اشاره دارد و می‌گوید که تنها جمال محبوبش مانند شمعی در شب تاریک، روشنی بخش است. او به یاد می‌آورد که به دلیل اشتیاق به وصال، فکر می‌کرده که روزی برای پایان فراق وجود دارد.