رباعیات — دیوان اشعار سحاب اصفهانی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۴ — یک عمر از او به حسرت یاری‌ها
- شمارهٔ ۲ — هر لحظه دل از یکی است خشنود مرا
- شمارهٔ ۵ — شبها که زهجران توام در تب و تاب
- شمارهٔ ۱ — ای آن که اساس جور بر پاست تو را
- شمارهٔ ۳ — هر قدر به بزم دوش بنواخت مرا
- شمارهٔ ۱۲ — ای آنکه به جان ز فرقتش سوزی هست
- شمارهٔ ۱۱ — از عشق کسی کار تو از کار شده است
- شمارهٔ ۹ — با همچو خودی نرد محبت چون باخت
- شمارهٔ ۶ — گریم هر روز و دل خموش است امشب
- شمارهٔ ۱۳ — گویند آن را که چون گل آراسته است
- شمارهٔ ۱۰ — تا دل نشد از نخست پا بست غمت
- شمارهٔ ۸ — از طبعی ناکام که ناکام تر است
- شمارهٔ ۷ — برداشت عروس باغ از چهره نقاب
- شمارهٔ ۱۴ — دل را دانم چو باغم عشقش ساخت
- شمارهٔ ۱۶ — گیرم دایم بدوستی دل را خوست
- شمارهٔ ۱۵ — غیر از تو بساط عیش آراسته است
- شمارهٔ ۱۷ — شوخی که کند طره پریشان به عبث
- شمارهٔ ۱۸ — میخواست فلک که خوارو زارم بکشد
- شمارهٔ ۲۱ — ابر گریان که در چمن می خندد
- شمارهٔ ۲۰ — گردید زدور لمعه ی نور پدید
- شمارهٔ ۱۹ — هرگز گله از غیر نفاق تو نکرد
- شمارهٔ ۲۶ — در بزم رقیب ای زتوام سوز فراق
- شمارهٔ ۲۷ — در بزم تو دورای گل خود روی دو رنگ
- شمارهٔ ۲۹ — صد بار اگر به تیغ کین می کشدم
- شمارهٔ ۲۸ — ای در چمن حسن رخت خرمن گل
- شمارهٔ ۲۲ — مانند شمایلت شمایل نشود
- شمارهٔ ۲۴ — ای از غم تو ناله ی زار همه کس
- شمارهٔ ۲۳ — از توبه چو تازه گشت ایمانم باز
- شمارهٔ ۲۵ — ای باعث افلاس و تهیدستی خلق
- شمارهٔ ۳۲ — جائی که فرو رفت به گل پای دلم
- شمارهٔ ۳۱ — وقتی که ربود خواب و از دل تابم
- شمارهٔ ۳۴ — چون گشت به پا قصر شهنشاه زمین
- شمارهٔ ۳۵ — دلاک به شغل سر تراشی بر من
- شمارهٔ ۳۳ — این خاک مدینه است یا ماه معین؟
- شمارهٔ ۳۶ — ز آن یار جفا جو که وفا دیده که من؟
- شمارهٔ ۳۷ — ماندم زجفای غیر مهجور از تو
- شمارهٔ ۳۰ — با غیر ترا یار نمیدانستم
- شمارهٔ ۴۱ — هر شعر کز اوراق کهن میخوانی
- شمارهٔ ۴۰ — تعظیم مرا گرنه به مجلس کردی
- شمارهٔ ۳۹ — شادی و غمم به قدر هم بایستی
- شمارهٔ ۳۸ — ای شمع رخ ترا دلم پروانه