شمارهٔ ۴ سحاب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به حسرت و اندوهی که در طول عمر از عدم یاری دیگران داشته، اشاره می‌کند. او شب‌ها را در درد و زاری سپری کرده و به این نکته می‌پردازد که مردم از غم به یاری نیاز دارند. در پایان، او به خواب خوشی اشاره می‌کند که در مقابل این بیداری‌های پر از غم، آرامش بیشتری به او می‌دهد.