شمارهٔ ۱۹۷ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در وادی وفا ره و رفتار نازک است
چون رنگ گل، طبیعت هر خار نازک است
شرم تو کرده با همه کس آشنا ترا
چون برگ لاله، روی تو بسیار نازک است
می بایدم ز کوچه ی سنگین دلان گذشت
با شیشه ای که چون دل بیمار نازک است
خود را به پیری از غم عالم نگاه دار
از گل رسد قصور چو دستار نازک است
وصف متاع خویش مکن هر نفس سلیم
خاموش باش، طبع خریدار نازک است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به لطافت و شکنندگی احساسات و روابط انسانی اشاره می‌کند. او با تشبیه به رنگ گل و برگ لاله، از نازکی و ظرافت دل‌ها صحبت می‌کند و می‌گوید که باید با احتیاط و دقت در مسیری که دل‌شکسته‌ها قرار دارند، پیش رفت. همچنین به اهمیت حفظ جوانی و شادابی در برابر غم‌ها تأکید می‌کند و از بیان احساسات و خصوصیات خود به دیگران پرهیز می‌کند، زیرا ممکن است موجب آزار دیگران شود. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که نیاز به سکوت و احتیاط در بیان خود دارد، چرا که احساسات در این دنیای پیچیده و شکننده بسیار حساس هستند.