شمارهٔ ۵۹۲ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توکل و اعتماد به خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که مانند ابراهیم، که با توکل بر خدا به آتش نجات یافت، هر کس به مقصد خود می‌رسد. او به آزادسازی و رهایی از مشکلات اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در سختی‌ها، مدد الهی همواره همراه انسان خواهد بود. همچنین، شاعر به قضاوت نادرست دیگران درباره افراد بی‌عمل و بی‌فایده اشاره می‌کند. در نهایت، او از لطف و رحمت الهی سخن می‌گوید و اینکه حتی در زمان‌های سخت، خداوند مهربان او را تنها نخواهد گذاشت.