شمارهٔ ۶۶۶ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به زیبایی بهار و نشاط طبیعت اشاره شده است. شاعر با توصیف باغ و بارش باران به توفیق و زیبایی‌های بهار اشاره می‌کند. نمادهایی مثل نافه‌ی مشک و گوهر در بلور ابر، نشان‌دهنده‌ی لطافت و شکوه فصل بهار هستند. شاعر همچنین با هشدار به کسانی که خلاف حق سخن می‌گویند، می‌گوید که در حضور زیبایی‌های طبیعت، نباید به خصومت پرداخته شود. در نهایت، او به این نکته می‌پردازد که زیبایی و سادگی در دنیای طبیعی، خود به خود گواهی بر حقیقت است و نباید در برابر آن مغرور شد.