شمارهٔ ۱۲ - تاریخ و توصیف بنای اسلام خان سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای خجسته بنا، ز رونق تو
چشم بد دور، چشم ایامی
همه روی زمین به سایه ی توست
کز بلندی چو صیت اسلامی
در نظرها ز بس که مرغوبی
خوش تر از پیکر دلارامی
خاک توست از گل بتان چگل
زان چنین دلکش و خوش اندامی
دایم از نقش های آینه کار
همچو طاووس مست در دامی
تابدان ها دلیل روشن توست
که سزاوار شیشه و جامی
آرمیده چو صاحب خویشی
آسمانی و با زمین رامی
یعنی اسلام خان مهر ضمیر
که ز نامش تو صاحب نامی
وصف قدر تو من چگونه کنم
که خوش آغاز و نیک انجامی
طاق نوشیروان گجراتی
جای چنگیز ملک آسامی
منزل آصف سلیمانی
بزمگاه وزیر بهرامی
پی تاریخ تو جهان گوید
کعبه ی خاص و قبله ی عامی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به ستایش و عظمت بنای اسلامی و تاثیر آن بر زمین میپردازد. او به زیبایی و جذابیت این بنا اشاره میکند و آن را به عنوان نماد قدرت و شکوه اسلام معرفی میکند. همچنین، شاعر از ویژگیهای خاص این بنا مانند جذابیت و دلکشی آن سخن میگوید و میخواهد نشان دهد که این بنا، مانند درخشش آسمان، از زمین جدا نیست و به هم تنیده است. در نهایت، شاعر به شکوه تاریخی و فرهنگی آن اشاره میکند و آن را سرمنزل بزرگان و وزرای گذشته میداند.