شمارهٔ ۱۷ - هجو ملا وفا سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
منزل اهل سخن، ملا وفا کز شرم او
لفظ را معنی به روی خویش برقع می‌کند
گاه بر ریش سخن از دخل گردد شیشه بند
گاه در... غزل، انگشت مصرع می‌کند
همچو عنبر کز تصرف معده ناخوش سازدش
می‌برد اشعار مردم را و ضایع می‌کند
ملزم از دیوان ارباب معانی کی شود
آن که صد مطلع به یک ابرام مقطع می‌کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر در مورد شخصیتی به نام ملا وفا است که در دنیای سخن و شعر با شرم و حیا به سر می‌برد. او به نوعی بازی با الفاظ و معانی می‌کند و در عوض، گاهی بر روی مضامین شعر تأثیر می‌گذارد. به شکلی هنری، او اشعار دیگران را تصرف کرده و آنها را تغییر می‌دهد. در نهایت، شاعر به ویژگی‌های خاص او اشاره می‌کند که چگونه می‌تواند تعداد زیادی از ابیات را به یکباره به یک شکل مقطع تبدیل کند.