شمارهٔ ۳۴ - هجو شخصی که به ضیافت رفته بود سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها به توصیف شخصی می‌پردازد که به خاطر شهوت و زیاده‌خواهی خود به دام فساد افتاده است. او ابتدا در جستجوی خوشی و لذت، خود را به ضیافت دیگران می‌سپارد، اما در این راه کنترل خود را از دست می‌دهد و به عواقب شوم ناشی از نیازهای مادی‌اش دچار می‌شود. در نهایت، از طبیعت خسیس خود به نوعی آه و ناله می‌کند که به عواقب کارهایش پی برده است.