شمارهٔ ۳۳ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اجتماع افرادی که با هم همکاری نمی‌کنند و همدل نیستند اشاره دارد. او معتقد است که اختلاف نظر و ستیز میان این افراد، باعث بروز ناهنجاری‌هایی در جامعه می‌شود. همچنین، به این نکته اشاره می‌کند که این مشکلات به قدری زیاد شده که بر ابعاد شعر (غزل) نیز تأثیر گذاشته و به نوعی بر غنای آن افزوده است. در نهایت، شاعر با تصویر انگشت اضافی بر پنجه، به این فساد و ناهنجاری‌ها می‌پردازد.