شمارهٔ ۴۷ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن بلبل مستم که خروشم بردند
ذوق سخن از لب خموشم بردند
در عالم غفلتم عجب ذوقی بود
افسوس که آن پنبه ز گوشم بردند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از بلبل مستی سخن می‌گوید که صدای خوشش را از او گرفته‌اند و حالا از غفلتش حس خوبی داشت، اما افسوس که در این وضعیت، هوشیاری و لذت را هم از او گرفته‌اند. شاعر احساس اندوه و حسرت می‌کند که این ذوق و شوق از او سلب شده است.