شمارهٔ ۷۵ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نه دل که چو گل به پیش یاری داریم
نه جان که ازو امید کاری داریم
چون شیشه ی ساعت از سپهر ناساز
در سینه همین مشت غباری داریم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر حس ناامیدی و زوال عشق است. شاعر اشاره می‌کند که نه دل شاداب مانند گل دارد و نه جانش امیدی برای ادامه زندگی. او خود را مانند شیشه ساعتی می‌بیند که در برابر شرایط ناگواری قرار دارد و تنها گرد و غباری در درونش باقی مانده است. این تصویر، نشان‌دهنده‌ی احساس خمودی و عدم توانایی برای تغییر اوضاع است.