شمارهٔ ۷۶ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ناکامی در رسیدن به زیبایی و عشق صحبت می‌کند. او می‌گوید که دستاوردهایشان تنها میوه‌های تلخ و بی‌مزه‌ای هستند و در کنار محبت و زیبایی که به آن نیاز دارند، تنها خشکی و درختان خشن را دارند. در نهایت، او جمال حقیقت را بسیار ارزشمند و گرانبها می‌داند، همانند آب و دریا که در کنار خشکی قرار گرفته است.