شمارهٔ ۸۱ سلیم تهرانی
سلیم تهرانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا آمدن تو شوق را گشت یقین
بندد ز طرب، خانه ی دل را آیین
خود را برسان که شوق از اندازه گذشت
جایی مکن آرام بجز خانه ی زین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به انتظار و شوقی که برای آمدن محبوب دارد اشاره می‌کند. او می‌گوید که تا زمانی که محبوب نیامده، شوق و شادی در دل او تبدیل به یقین شده است و دلش به طرب و شادابی نیاز دارد. او از محبوب می‌خواهد که هر چه زودتر بیاید و به او بپیوندد، زیرا شوقش از حد گذشته و هیچ‌جایی جز خانه محبوب را برای آرامش نمی‌پسندد.