شمارهٔ ۸۸ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از کسی می‌خواهد که به حال عاشقان و شکایت پرنده‌ی قفس گوش دهد. او به این شخص می‌گوید که همین‌طور که گل توان شنیدن دارد، او نیز باید حساسیت و درک لازم را داشته باشد، حتی اگر نسبت به احساسات فوری عشق بی‌توجه باشد. به عبارتی، شاعر از او می‌خواهد احساسات دیگران را بشنود و درک کند.