شمارهٔ ۹۰ سلیم تهرانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره پیکر زرینی است که در جهان وجود دارد و به آرامی مانند سیماب، بی‌وقفه در حرکت است. شاعر به خورشید اشاره می‌کند و گاهی می‌گوید که این دنیا همانند یک غماز (خبرچین) است که هر روز رازها و اتفاقات را فاش می‌کند.