قطعه شمارهٔ ۲ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
خواجه از فرط بزرگی همچو کون شد که دماغ
لاجرم بهر بزرگان کون نجنباند ز جا
راستی وضع بزرگ کیر من دارد که او
چون ببیند کودکی از دور برخیزد به پا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، خواجه به شدت بزرگ و والامقام است و به همین دلیل، هیچ کس جرات نمی‌کند او را تحت فشار قرار دهد. بزرگی او به حدی است که وقتی کودکی را می‌بیند، به احترام او از جا بلند می‌شود.