قطعات — دیوان اشعار سلمان ساوجی

Name: قطعات — دیوان اشعار سلمان ساوجی
Author: سلمان ساوجی

سلمان ساوجی / دیوان اشعار

فهرست شعرها

قطعه شمارهٔ ۶ — خداوندا چنین شهری که از آب و هوا خاکش
قطعه شمارهٔ ۱ — خداوندا از افراط شراب شرب دوشینه
قطعه شمارهٔ ۲ — خواجه از فرط بزرگی همچو کون شد که دماغ
قطعه شمارهٔ ۴ — یک حدیثم یادگارست از پدر
قطعه شمارهٔ ۵ — دوش چون در تتق غیب بخوابانیدم
قطعه شمارهٔ ۳ — ای سکندر دولتی کاوصاف لطفت دم به دم
قطعه شمارهٔ ۱۱ — شنودم که می‌گفت بشوده به شیخ
قطعه شمارهٔ ۱۴ — ای عذار تو از آفتاب تا بی یافت
قطعه شمارهٔ ۱۰ — به سال هفتصد و هفتاد و پنج گشت خراب
قطعه شمارهٔ ۷ — هوس مملکت چرا نبود
قطعه شمارهٔ ۹ — آصف ثانی رشیدالحق والدین آنکه هست
قطعه شمارهٔ ۱۲ — جهان جود و مروت سپهر فضل و کرم
قطعه شمارهٔ ۸ — بر آستان رفیع خدایگان جهان
قطعه شمارهٔ ۱۳ — ای خداوندی که پر شد گنبد فیروزه رنگ
قطعه شمارهٔ ۱۹ — شهی که شنقر عنقا شکار او را ماه
قطعه شمارهٔ ۲۱ — الا ای آفتاب مشرق فضل
قطعه شمارهٔ ۱۶ — ای سرفراز شهی کز بن دندان چو خلال
قطعه شمارهٔ ۱۵ — چشم و چراغ شرع که ذات منورت
قطعه شمارهٔ ۱۷ — به نسب نیست نسبت مردم
قطعه شمارهٔ ۲۲ — ای جهانگیری که وقت رفتن و باز آمدن
قطعه شمارهٔ ۲۰ — زهی آصف کز صفاتی کز کفایت
قطعه شمارهٔ ۱۸ — تاج بخش خسروان شاهی کز آب تیغ او
قطعه شمارهٔ ۲۴ — پادشاها ز عمر خویش مرا
قطعه شمارهٔ ۲۶ — می که نفع است درو در خوردست
قطعه شمارهٔ ۲۵ — دادند اشتری دو سه نواب شه مرا
قطعه شمارهٔ ۲۷ — دیدن خواجگان بلایی بود
قطعه شمارهٔ ۲۹ — شاها یقین که مدح و ثنای تو برترست
قطعه شمارهٔ ۲۸ — دیدمش دوش رخ تراشیده
قطعه شمارهٔ ۲۳ — تا مادر زمانه بتایید نه پدر
قطعه شمارهٔ ۳۰ — چون به قشلاق قرا باغ آمدیم
قطعه شمارهٔ ۳۱ — پادشاها خواست کردن جانم استقبال تو
قطعه شمارهٔ ۳۳ — صاحب قران دور فلک خواجه تاج الدین
قطعه شمارهٔ ۳۷ — وزیرا جهان قحبه بی وفاست
قطعه شمارهٔ ۳۲ — بلقیس ثانی ای که صد پایه رای تو
قطعه شمارهٔ ۳۸ — خواجه از قول باز می‌گردد
قطعه شمارهٔ ۳۴ — ایا سحاب نوالی که ابر دریا دل
قطعه شمارهٔ ۳۵ — پادشاها مهد عالی می‌رود سوی شکار
قطعه شمارهٔ ۳۶ — ای جهانبشخ جوانبختی که اهل فضا را
قطعه شمارهٔ ۴۳ — ای خیام دولتت برکنده دور آسمان
قطعه شمارهٔ ۴۵ — ای وجودت سبب راحت و آسایش خلق
قطعه شمارهٔ ۴۴ — کنار حرص الا پر کجا توانی کرد
قطعه شمارهٔ ۴۶ — ای یاد حضرتت چو قدح مایه نشاط
قطعه شمارهٔ ۴۱ — صدر عالی، کمال دولت و دین
قطعه شمارهٔ ۳۹ — ز پیری جهان دیده کردم سوالی
قطعه شمارهٔ ۴۲ — پادشاها صبوح دولت تو
قطعه شمارهٔ ۴۰ — مشیر ملک و صلاح زمانه عزالدین
قطعه شمارهٔ ۴۹ — ایا شاهی که بر الواح گردون
قطعه شمارهٔ ۵۰ — دیدی که محمد مظفر
قطعه شمارهٔ ۵۴ — میر مسعود پیر گشت و هنوز
قطعه شمارهٔ ۴۸ — شها قمری طوق‌دار تو آمد
قطعه شمارهٔ ۵۱ — سپهر فضل و هنر شمس دین که شمس و قمر
قطعه شمارهٔ ۴۷ — خدایگان وزیران ملک آصف عهد
قطعه شمارهٔ ۵۳ — هدهد نامه رسان تاج کرامت بر سر
قطعه شمارهٔ ۵۲ — ای شهنشاهی که این چرخ مقوس روز رزم
قطعه شمارهٔ ۵۷ — من که باشم که شوی رنجه به پرسیدن من
قطعه شمارهٔ ۵۶ — همنشین بدان مباش که نیک
قطعه شمارهٔ ۵۵ — ایا کریم نهادی که پیش نعمت تو
قطعه شمارهٔ ۵۹ — فراز تخت معانی چو کوس فضل زنم
قطعه شمارهٔ ۶۰ — ای امیری که شهسوار فلک
قطعه شمارهٔ ۶۲ — کریما گوش کن گفتار نغزم
قطعه شمارهٔ ۶۱ — شاها مرا به اسبی موعود کرده بودی
قطعه شمارهٔ ۵۸ — ای صاحبی که صاحب دیوان چرخ را
قطعه شمارهٔ ۶۷ — گرچه از اندیشه این واقعه
قطعه شمارهٔ ۶۸ — ستاره کوکبه شاها که بنده از دل و جان
قطعه شمارهٔ ۷۰ — نوکران میر حاج اختچی
قطعه شمارهٔ ۶۹ — پادشاها بندگان درگه احسان تو
قطعه شمارهٔ ۶۳ — سحاب بهر یمین پادشاه روی زمین
قطعه شمارهٔ ۶۵ — گر چو گل خواهی که باشی سرخ روی
قطعه شمارهٔ ۶۴ — ای شهنشاهی جوانبختی که در معراج جاه
قطعه شمارهٔ ۶۶ — ایا ستاره سپاهی که آب شمشیرت
قطعه شمارهٔ ۷۵ — خسروا نایبان استیفا
قطعه شمارهٔ ۷۶ — آنانکه مقربان شاهند
قطعه شمارهٔ ۷۸ — خسروا یاد می‌کنم هر دم
قطعه شمارهٔ ۷۱ — عقل را گفتم که عمری پیش ازین چوپانیان
قطعه شمارهٔ ۷۳ — صد را نوکرانت ز برو زیر شدند
قطعه شمارهٔ ۷۴ — یا رب این قوم چه دم سرد و چه افسرده
قطعه شمارهٔ ۷۷ — ای خداوندی که پیش طبع فیاضت سحاب
قطعه شمارهٔ ۷۲ — خسروا این امیر کرمان چند
قطعه شمارهٔ ۸۶ — خدایگانا چو شد اشارتت که رهی
قطعه شمارهٔ ۸۴ — نفس من اگر چه جانبخش است
قطعه شمارهٔ ۸۲ — ای خسروی که دست و دل کامگار تو
قطعه شمارهٔ ۸۱ — دین پناها کی روا باشد که خلق از مستزاد
قطعه شمارهٔ ۸۰ — شاها وزرایی که امینان امیرند
قطعه شمارهٔ ۸۳ — اول آن است که چون نیت عزلت دارد
قطعه شمارهٔ ۷۹ — ای مرغ جان طلب کن ازین آتشین قفس
قطعه شمارهٔ ۸۵ — هلال غره دولت وجیه دولت و دین
قطعه شمارهٔ ۸۷ — چون سر چاه بلا باز شود بر یعقوب
قطعه شمارهٔ ۹۲ — ای وزیری که دلت همت اگر در بندد
قطعه شمارهٔ ۹۰ — ای وزیری که فلک حلقه به گوش در توست
قطعه شمارهٔ ۸۸ — دیگر از خرج پرو دخل کمش چندی قرض
قطعه شمارهٔ ۹۳ — دیگر آن است که محبوب جهان سقری شاه
قطعه شمارهٔ ۹۴ — شبی زبان فصاحت ز منهیان خرد
قطعه شمارهٔ ۹۱ — ایا شهی که غبار سپاه منصورت
قطعه شمارهٔ ۸۹ — ای جوانبختی که در ایام عدلت باد صبح
قطعه شمارهٔ ۹۷ — ایا شمع جمع و چراغ ملوک
قطعه شمارهٔ ۹۶ — شها که بود که از فیض بخشش تو بدو
قطعه شمارهٔ ۱۰۱ — شتر وابچه دیار عرب
قطعه شمارهٔ ۱۰۲ — خسرو اخاک درگه تو مرا
قطعه شمارهٔ ۹۵ — ایا سحاب نوالی که از صریر قلم
قطعه شمارهٔ ۹۸ — پادشاها عالم از انصاف تو معمور شد
قطعه شمارهٔ ۱۰۰ — طریق نیست سفارش به آسمان کردن
قطعه شمارهٔ ۹۹ — کدام پیک مبارک قدم دعای مرا
قطعه شمارهٔ ۱۱۰ — از آبله جرب تن من
قطعه شمارهٔ ۱۰۹ — خورده بودم غصه بسیار و طبعم بسته بود
قطعه شمارهٔ ۱۰۳ — اگر هزار گنه بنده‌ای کند نبود
قطعه شمارهٔ ۱۰۵ — آنکه از کبر، یک وجب می‌دید
قطعه شمارهٔ ۱۰۴ — پریر روز به حمام در فقیری را
قطعه شمارهٔ ۱۰۸ — عاشثی شمعا از آن رو چون منت
قطعه شمارهٔ ۱۰۶ — ای شهنشاهی که از بهر صلاح مملکت
قطعه شمارهٔ ۱۰۷ — کرا مجال بود کز زبان همچومنی
قطعه شمارهٔ ۱۱۴ — ای وزیری که ملک جاه تو راست
قطعه شمارهٔ ۱۱۵ — ماه گردون سلطنت ناگاه
قطعه شمارهٔ ۱۱۷ — دوش با من خرد از روی نصیحت می‌گفت
قطعه شمارهٔ ۱۱۱ — گر سر ترک کلاه فقر داری ای فقیر
قطعه شمارهٔ ۱۱۲ — قوی و بزرگ و سرافراز و سرخ رو ناگه
قطعه شمارهٔ ۱۱۳ — ای جهانبخشی که روز و شب چو نور آفتاب
قطعه شمارهٔ ۱۱۶ — دارای شرق و غرب که جود و وقار تو
قطعه شمارهٔ ۱۱۸ — پناه زمره اسلام تاج دولت و دین
قطعه شمارهٔ ۱۲۶ — ای خداوندی که هر روز از درت
قطعه شمارهٔ ۱۲۵ — صاحب قران مملکت ای آصفی که هست
قطعه شمارهٔ ۱۲۰ — وجیه دین محمد امیر اسماعیل
قطعه شمارهٔ ۱۱۹ — اکمل دولت و دین ای شرف منصب تو
قطعه شمارهٔ ۱۲۲ — صاحب عادل کمال الدین حسن
قطعه شمارهٔ ۱۲۳ — خدایگانا از حد گذشت و بی مر شد
قطعه شمارهٔ ۱۲۴ — شاها از میان جان و دل بیگاه و گاه
قطعه شمارهٔ ۱۲۱ — نظام واسطه عقد گوهر آدم
قطعه شمارهٔ ۱۳۰ — آصف کفایتا لطف و رافتت
قطعه شمارهٔ ۱۳۳ — ای وزیری که از خدا همه وقت
قطعه شمارهٔ ۱۳۱ — خسرو شمس و غرب شمس الدین
قطعه شمارهٔ ۱۳۲ — ای صاحبی که از شرف مدح ذات تو
قطعه شمارهٔ ۱۲۸ — ای خداوندی که از دریای خاطر دم به دم
قطعه شمارهٔ ۱۲۹ — گر خسیسی زیر بالا کرد و بالایت نشست
قطعه شمارهٔ ۱۲۷ — ای کریمی که چون نسیم سحر
قطعه شمارهٔ ۱۳۴ — خسرو یم یمین امیر علی
قطعه شمارهٔ ۱۴۰ — ز هجرت نبوی رفته هفصد و چل و چار
قطعه شمارهٔ ۱۴۱ — جهان مجد و معالی رشید دولت و دین
قطعه شمارهٔ ۱۳۷ — پادشاها هر چه گوید پادشه باشد صواب
قطعه شمارهٔ ۱۴۲ — میر سید می‌شناسی بنده را
قطعه شمارهٔ ۱۳۵ — زاهد بگ آفتاب سلاطین شرق و غرب
قطعه شمارهٔ ۱۳۸ — شاعری سحر آفرینم، ساحری معجز نما
قطعه شمارهٔ ۱۳۶ — مردم چشم وزارت، مرکز دور وجود
قطعه شمارهٔ ۱۳۹ — ای ز حیای گوهر پاک تو
قطعه شمارهٔ ۱۴۶ — چشم من جای تو بود ای نور چشم
قطعه شمارهٔ ۱۵۰ — ای تاج سر همه افاضل
قطعه شمارهٔ ۱۴۸ — همی خرید خر و گاو و گوسفند و گله
قطعه شمارهٔ ۱۴۹ — موجب جمعیت نجوم به عقرب
قطعه شمارهٔ ۱۴۵ — هر چه تا غایت به نام او مقرر بوده است
قطعه شمارهٔ ۱۴۳ — حبذا صدر صفحه‌ای که به است
قطعه شمارهٔ ۱۴۴ — صورت لطف الهی شرف ملت و دین
قطعه شمارهٔ ۱۴۷ — صاحب سلطان نشان دستور اعظم شمس الدین
قطعه شمارهٔ ۱۵۳ — در ره بغداد کز هر جانبی
قطعه شمارهٔ ۱۵۵ — ایا دریای جود و کان همت
قطعه شمارهٔ ۱۵۷ — ایا کار و بار اعتباری نداری
قطعه شمارهٔ ۱۵۸ — به حق المعرفت هر کس چه داند کازر و نی را
قطعه شمارهٔ ۱۵۱ — بر بتان، حسن و جوانی مفروش
قطعه شمارهٔ ۱۵۴ — ای وزیری که گر ز کلک تو ابر
قطعه شمارهٔ ۱۵۶ — ز دور دایره این محیط پرگاری
قطعه شمارهٔ ۱۵۲ — محیط کوه و قار آفتاب ابر عطا
قطعه شمارهٔ ۱۶۰ — هر که خواهد که بود پیش سلاطین بر پای
قطعه شمارهٔ ۱۶۳ — جهنمی زنک زن .......
قطعه شمارهٔ ۱۵۹ — چو بر طلول دیار حبیب بگذشتم
قطعه شمارهٔ ۱۶۱ — مرحبا ای آصف جم قدر کیوان رفعتم
قطعه شمارهٔ ۱۶۲ — سپهرا من از شادیت غارغم