قطعه شمارهٔ ۴۱ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
صدر عالی، کمال دولت و دین
ای به تو کشور کرم، آباد
در سخا و مروت و احسان
مثل تو مادر زمانه نزاد
هر که او دست در رکاب تو زد
پای بر فرق فرقدان بنهاد
از بزرگان روزگار تویی
خوب خلق و اصیل و نیک نهاد
یک قرابه شراب نیکم بخش
که تو را کردگار بد مد هاد
بنده بیتی همی کند تضمین
که از آن خوبتر ندارد یاد
بخت نیکت به منتهای امید
برساناد و چشم بد مرساد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر مدح و ستایش فردی بلندمرتبه و نیکوخصال است که به صفات برجسته‌ای مانند سخاوت، مروت و احسان شناخته می‌شود. شاعر با توصیف او به عنوان بهترین و اصیل‌ترین فرد زمان خود، بیان می‌کند که هر کسی که در کنار او قرار گیرد، به مقام بلندی می‌رسد. در این شعر، دعاهایی نیز برای بخت و اقبال او شده و آرزو می‌شود که هیچ چشم بدی به او نرسد.