قطعه شمارهٔ ۶ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف شهری می‌پردازد که با وجود منابع گوناگون، از جمله آب و خاک، دچار مشکلات و آتش‌سوزی‌هایی در درون خود شده است. او به این نکته اشاره می‌کند که در عین وفور نعمت، برخی افراد مانند هندوها که ارزشی برای نعمت‌های رایگان قائل نیستند، از آن بهره‌ای نمی‌برند. به‌ نوعی، شاعر نگرانی خود را از عدم قدرشناسی و استفاده صحیح از منابع طبیعی ابراز می‌کند.