قطعه شمارهٔ ۹۰ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره وزیری است که مورد توجه و تحسین قرار دارد. شاعر به او می‌گوید که در میان نعمت‌ها و ظرفیت‌هایی که دارد، چه چیزی بهتر از مقام و قدرتی که دارد می‌تواند او را شاد کند. همچنین بیان می‌کند که ویژگی‌ها و قابلیت‌های او در بین مردم و در زندگی روزمره چقدر ارزشمند است. شاعر با ستایش و احترام به وزیر می‌پردازد و به او قدرت و حکمت می‌دهد که از بالاترین نعمت‌ها برخوردار است و دعاهای مردم به او ارزش و تقدس بیشتری می‌بخشد.