قطعه شمارهٔ ۹۶ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
شها که بود که از فیض بخشش تو بدو
گهر به رطل نیامد درم به من نرسید
به حضرت تو رهی کرده خانه‌ای در خواه
به من رسید که دادی ولی به من نرسید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف حالتی از ناامیدی و كمبود می‌پردازد. شاعر از شها (مقصود شاید یک شخص یا مقام بزرگ) سخن می‌گوید که از فیض و بخشش او بهره‌مند نشده و نعمت‌ها به او نرسیده‌اند. او بیان می‌کند که اگرچه در طلب محبت و رحمت آن بزرگ است، اما به هر دلیلی این نعمت‌ها به دست او نمی‌رسند. به طور کلی، شاعر احساس دوری از فیض و لبخند الهی را ابراز می‌کند.