نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۴۷ سلمان ساوجی

سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قسمم همه درد است و دوا چیزی نیست

در سینه به جز رنج و عنا چیزی نیست

درد است گرفته سر و دستم در دست

دردا که به جز درد مرا چیزی نیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات شعر به بیان عواطف و احساسات دردناک می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که تمام وجودش پر از درد و رنج است و هیچ چیز دیگری جز آن ندارد. او از شدت دردهایی که در بدن و روحش حس می‌کند شکایت دارد و احساس می‌کند که همه چیزش فقط درد و رنج است.