رباعی شمارهٔ ۴۹ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این اشک گریز پا که خونی من است
در خون من از عین زبونی من است
با اینهمه کز چشم من افتاد، دلم
با اوست که یار اندرونی من است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی اشکی است که نماد درد و رنج شاعر است و به نوعی به خون او تبدیل شده. این اشک از احساس ضعف و زبونی شاعر ناشی می‌شود. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که دلش از چشمش افتاده و در واقع یار و معشوق واقعی او همان احساسات درونی‌اش است.