رباعی شمارهٔ ۶۵ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلف تو همه روز مشوش باشد
خال تو از آن روی بر آتش باشد
چشم خوش بیمار تو در خواب خوش است
بیمار که خواب خوش کند خوش باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند. زلف‌های معشوق همیشه در هم و مشوش‌اند و خال او مانند آتش می‌سوزد. همچنین، چشم‌های بیمار و زیبا او در خواب‌های شیرین آرامش دارند و کسی که بتواند خواب خوش ببیند، واقعاً خوشبخت است.