نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۶۷ سلمان ساوجی

سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

کیرم که همیشه آب خود می‌ریزد

افتاده ز پا، وز آن نمی‌پرهیزد

بر پای کنش به دست خویش از سر لطف

ای یار، که از دست تو برمی‌خیزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف وضعیتی می‌پردازد که فردی همیشه در حال ریختن آب است و از این وضعیت ناراحت نیست. او از محبوب خود می‌خواهد تا با مهربانی به او کمک کند و او را از این وضعیت نجات دهد. شاعر به نوعی احساس تسلیم و نیاز به یاری را بیان می‌کند.