رباعی شمارهٔ ۸۴ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق و درونی شاعر می‌پردازد. شاعر از آنچه که از عشق و زیبایی‌ها دریافت کرده، تنها شوق و هجران را برداشت کرده است. او بیان می‌کند که در میان تمام زیبایی‌های دنیا، تنها خیال یار در ذهن او باقی مانده و این خیال او را تسکین نمی‌دهد. به عبارتی دیگر، او به شدت دلتنگ و غمگین است و از احساساتش جز درد و جدایی چیزی نصیبش نشده است.