نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

۷۱- امیر والهی استر آبادی سام میرزا صفوی

سام میرزا صفوی / صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات

بحرفت قصابی مشغولی مینمود و در سخاوت مثل جوانمرد قصاب مشهور بود. این مطلع از اوست :

مجنون بگوشه ای ز جفای زمانه رفت

دیوانه اش مخوان که عجب عاقلانه رفت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف شخصیتی می‌پردازد که به حرفه قصابی مشغول است و در عین حال به سخاوت و جوانمردی معروف است. او به نوعی انگار از آزارهای زمانه به گوشه‌ای پناه برده و رفتارش را با عاقلانه بودن توجیه می‌کند، هرچند که به نظر دیگران دیوانه است.