نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲ - خطاب به جناب علی اکبر(ع) صامت بروجردی

صامت بروجردی / کتاب المراثی و المصائب / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای نور چشم پادشه بی سرالسلام

شبه رسول و زاده پیغمبر السلام

نو رسته نخل باغ شه لافتی علی

سبط نبی جناب علی اکبر السلام

آرام جان فاطمه و زینب و حسین

شبل یگانه و خلف حیدرالسلام

صحب امیدواری لیلای غم نصیب

قربان راه دین ببر داورالسلام

اندر منای قرب خداوند لم یزل

تو چون ذبیح و مادر تو هاجرالسلام

در خانه کربلا شده همخوابه حسین

حلق بریده تا به صف محشرالسلام

داغ عزای خویش نهادی تو تا به حشر

در قلب جن و انس و ملک یکسرالسلام

بهر نثار جان تو کاش آمدی برون

جان جهانیان همه از پیکر السلام

(صامت) به ماتم تو شب و روز در جهان

دارد دل شکسته و چشم تر السلام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره شخصیت والای علی اکبر، پسر امام حسین (ع)، و مصائب وی در کربلاست. شاعر به ویژگی‌های او چون شجاعت و نسب پاکش اشاره می‌کند و از مقام والای او در نزد خدا و پیامبر (ص) سخن می‌گوید. همچنین به داغی که این مصیبت بر دل‌های مردم و ملائکه نهاده اشاره کرده و به عمق اندوه و ماتم موجود در جهان به خاطر فقدان او پرداخته است. شاعر به نوعی خواستار برآمدن عدالت و قربانی شدن علی اکبر در راه دین و اعتقادات است.