شمارهٔ ۴۲ - خطاب به جناب علی اکبر(ع) صامت بروجردی
صامت بروجردی / کتاب المراثی و المصائب / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای نور چشم پادشه بی سرالسلام
شبه رسول و زاده پیغمبر السلام
نو رسته نخل باغ شه لافتی علی
سبط نبی جناب علی اکبر السلام
آرام جان فاطمه و زینب و حسین
شبل یگانه و خلف حیدرالسلام
صحب امیدواری لیلای غم نصیب
قربان راه دین ببر داورالسلام
اندر منای قرب خداوند لم یزل
تو چون ذبیح و مادر تو هاجرالسلام
در خانه کربلا شده همخوابه حسین
حلق بریده تا به صف محشرالسلام
داغ عزای خویش نهادی تو تا به حشر
در قلب جن و انس و ملک یکسرالسلام
بهر نثار جان تو کاش آمدی برون
جان جهانیان همه از پیکر السلام
(صامت) به ماتم تو شب و روز در جهان
دارد دل شکسته و چشم تر السلام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره شخصیت والای علی اکبر، پسر امام حسین (ع)، و مصائب وی در کربلاست. شاعر به ویژگیهای او چون شجاعت و نسب پاکش اشاره میکند و از مقام والای او در نزد خدا و پیامبر (ص) سخن میگوید. همچنین به داغی که این مصیبت بر دلهای مردم و ملائکه نهاده اشاره کرده و به عمق اندوه و ماتم موجود در جهان به خاطر فقدان او پرداخته است. شاعر به نوعی خواستار برآمدن عدالت و قربانی شدن علی اکبر در راه دین و اعتقادات است.