شمارهٔ ۴۳ - مصیبت امام حسین(ع) صامت بروجردی
صامت بروجردی / کتاب المراثی و المصائب / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
شد محرم به سفر ماه صفر آمده است
مه قتل حسن خسته جگر آمده است
نرسیده است به داغ دل زهرا مرهم
به سر داغ دلش داغ دگرآمده است
کشته گردید حسین یا حسن از زهر هلاک
که پیمبر ز جنان دیده تر آمده است
چه شد عباس که بازوی پدر برگیرد
که علی بر سر بالین پسر آمده است
سر برآورده ز نو قاسم داماد ز خاک
تا ببیند پدرش را چه بسر آمده است
شد حسین تشنه اگر کشته لب آب روان
حسن از زهر جفا پاره جگر آمده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به سوگواری و مصائب اهل بیت پیامبر در محرم و صفر اشاره شده است. شاعر به داغ بزرگ از دست دادن امام حسین (ع) و امام حسن (ع) پرداخته و در مضیقه‌ی عاطفی و روحی خانواده‌ی آن‌ها به تصویر کشیده است. او به درد و رنج مادران و آسیب‌های روحی ناشی از فقدان می‌پردازد و به ویژه به حال زار زهرای اطهر و چگونگی مصیبت‌های علی (ع) و دیگر اعضای خانواده اشاره می‌کند. این شعر به نوعی بازتاب‌دهنده‌ی فاجعه‌ی عاشورا و مصیبت‌های پس از آن است.