شمارهٔ ۵۱ - در اشتیاق به عتبات صامت بروجردی
صامت بروجردی / کتاب المراثی و المصائب / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
دل تنگم سفر کرب و بلا می‌خواهد
آستان بوسی شاه شهداء می‌خواهد
روز و شب در غم دوری ز حسین بیمار است
جرم بیمار چه باشد که دوا می‌خواهد
دیر گاهیست که در کنج وطن گشته علیل
در غریبی ز در دوست دو می‌خواهد
روی بر خاک در شاه نجف مالیدن
سر جدا سینه جدا چشم جدا می‌خواهد
درک این فیض نه در عهده زور است و نه زر
مددی از نظر آل عبا می‌خواهد
بیخود این دولت جاوید میسر نشود
ورنه این مرتبه را شاهد و گدا می‌خواهد
آب خاموش کند آتش سوزان عطش
سلطنت سایه میمون هما می‌خواهد
(صامتا) منتظر لطف خداوندی باش
که خوش است آنچه برای تو خدا می‌خواهد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر احساس دل‌تنگی و longing برای سفر به کربلا و زیارت امام حسین (ع) را بیان می‌کند. او به غم دوری از حسین و بیماری خود اشاره می‌کند و از نیاز به محبت و نظر خاندان پیامبر می‌گوید. همچنین، او بر این باور است که رسیدن به این فیض‌ها برای افراد عادی ممکن نیست و به لطف خدا وابسته است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که باید صبر کرد و منتظر لطف خداوند بود، زیرا آنچه برای انسان خوب است، همان است که خدا می‌خواهد.