شمارهٔ ۵۳ - زبان حال امام برسر نعش برادر صامت بروجردی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به یک شخصیت مذهبی و دینی اشاره دارد که در حال غم و اندوه از واقعه‌ای تلخ است. شاعر از علمدار (به احتمال سیّدالشهداء) می‌خواهد که نظری به برادرش بیندازد تا شاید جانش به بدنش بازگردد. او به ستم‌هایی که بر سرزمین و برادرش رفته اشاره می‌کند و از درد و غم عمیق خود سخن می‌گوید. شاعر، به خاطر وصل به حسین، هر لحظه داغی تازه احساس می‌کند و خسارت وارده بر بدن او را به تصویر می‌کشد. او از علمدار درخواست می‌کند تا به خاطر سکینه به او کمک کند و از این غم و داغ دوری نماید. در نهایت، احساس تنهایی و افسردگی خود را بیان می‌کند و از علمدار می‌خواهد که با کرامتش، یاری‌اش کند.