شمارهٔ ۵۸ - دو بیت دیگر صامت بروجردی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شدت غمگین و بی‌خواب است و نمی‌تواند به خواب برود، زیرا اشک‌ها و ناراحتی‌هایش مانع از آرامش او شده است. او عشق و جمال معشوقش را در خیال خود تصویر می‌کند و بزم شبانه‌اش را به نور روی آن معشوق روشن می‌بیند. در این حال، خانه درویش را به شمعی تشبیه می‌کند که از نور ماه روشن‌تر است، نشان‌دهنده اهمیت و زیبایی عشق در زندگی‌اش.