کتاب المواد و التاریخ — صامت بروجردی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۲ - در تعمیر مسجد سرداب معروف به مسجد زنگیه — در زمان دولت فرمانروای کشور جم
- شمارهٔ ۱ - تاریخ مرحوم نوائی — جهانا می‌جهانی رخش کین تا کی در این بِیْدا
- شمارهٔ ۴ - تاریخ مرحوم میرزا زین العابدین روضه خوان — چون جناب قدوه الامجاد فخرالذاکرین
- شمارهٔ ۱۰ - و برای او — مرد گر در پیش زن بی‌رتبه شد عارش کم است
- شمارهٔ ۹ - و برای او — فرداست که از رحمت حق عاصی رانده
- شمارهٔ ۶ - تاریخ وفات مرحوم میرزا صالح مداح — سپهر بی‌وفا تا تیر عدوان در کمان دارد
- شمارهٔ ۷ - تاریخ وفات مرحوم حاجی غلامحسین — هر که قدم زد چو غلامحسین
- شمارهٔ ۵ - تاریخ زلزله عجیبه سیلاخور — به گوش خلق ز بس شد ز باد غفلت پر
- شمارهٔ ۸ - ماده تاریخ — داد کز بیداد کردون وز جفای آسمان
- شمارهٔ ۳ - نوحه دیگر — آه که صد پاره جگر شد حسن
- شمارهٔ ۱۵ — هر کس به علی روی تولی نکند
- شمارهٔ ۱۷ — کس نیست که از زمانه خرسند شود
- شمارهٔ ۱۱ - و برای او — شکر ز گفته (صامت) ز بس فراوان است
- شمارهٔ ۱۸ — با سعی و عمل کس از اجل نگریزد
- شمارهٔ ۱۶ — قاسم ز عمو چو اذن میدان طلبید
- شمارهٔ ۱۳ — از اول صبح کون تا شام معاد
- شمارهٔ ۱۲ — زانرو ببر هر که بخواهم بروم
- شمارهٔ ۱۴ — اولاد علی که اصل ایمان شد‌‌ه‌اند
- شمارهٔ ۲۲ — هر که اندر پی غمخواری مردم نشود
- شمارهٔ ۲۳ — دنیا به کسی خط امانی نسپرد
- شمارهٔ ۲۴ — هر کس که در این دار فنا منزل کرد
- شمارهٔ ۲۱ — هر کس به جهان رسید کشتی بنهاد
- شمارهٔ ۲۵ — آن قوم کز الفت جهان خرسندند
- شمارهٔ ۲۰ — تا میل دل از مهر جهان کم نشود
- شمارهٔ ۱۹ — هر دل غم عشق را نگهدار بود
- شمارهٔ ۲۶ — تا لعل نبخشی به تو گوهر ندهند
- شمارهٔ ۲۹ — چون تیر که از کمان هوادار شود
- شمارهٔ ۳۱ — در سایه رحمت تو تا جا دارم
- شمارهٔ ۳۳ — هر چند ز غم چهره کاهی دارم
- شمارهٔ ۳۲ — ای راه‌نمای خلق گم شد راهم
- شمارهٔ ۳۴ — من نامده‌ام که جان ز میدان ببرم
- شمارهٔ ۲۸ — افسوس که اولاد علی زار شدند
- شمارهٔ ۲۷ — صد شکر که دفترم به پایان آمد
- شمارهٔ ۳۰ — ز ابنای زمانه آنچنان رنجیدم
- شمارهٔ ۳۹ — یا رب اگر از اهل گناهم چه کنم
- شمارهٔ ۴۱ — هر چند تلاش کردم اندر ثقلین
- شمارهٔ ۳۷ — نه کار بدین و نه به ایمان دارم
- شمارهٔ ۴۰ — گر لقمه نان شود به یکصد تومان
- شمارهٔ ۳۵ — هر چند ز معصیت گران شد بارم
- شمارهٔ ۳۸ — یا رب خجل از نعمت و احسان توام
- شمارهٔ ۳۶ — نه غزه به طاعت و نه ننگ و نامم
- شمارهٔ ۴۲ — هرچند که بر غمم سبب گشت حسین
- شمارهٔ ۴۳ — شاهنشه کربلا حسین است حسین
- شمارهٔ ۴۷ — از کتم عدم چه آشکارم کردی
- شمارهٔ ۴۸ — خواهی به تمام سروران سر باشی
- شمارهٔ ۴۶ — ای آنکه بود لطف و کرم عادت تو
- شمارهٔ ۴۴ — جانا به من ارجو کنی افزون کن
- شمارهٔ ۵۰ — یا رب به من و روی سیاهم نظری
- شمارهٔ ۴۹ — هر کس زده دست خود به دامان کسی
- شمارهٔ ۴۵ — یا رب سگ نفس را مسلمانش کن
- شمارهٔ ۵۳ - تاریخ مرحوم نوائی — آن مونس فرزانه که ما را بود استاد
- شمارهٔ ۵۲ - در مدح حضرت رضا(ع) — ای سرور دین خسرو اقلیم رضا
- شمارهٔ ۵۱ — ایه شت بهشت رحمتت را سببی
- شمارهٔ ۵۷ - دو بیت دیگر — هرچه از من زدوا بروی تو بیداد رود
- شمارهٔ ۵۸ - دو بیت دیگر — تا بود در دریده اشک امشب مجال خواب نیست
- شمارهٔ ۵۶ - دو بیت دیگر — به وصف روی تو گفتم که این گل خودروست
- شمارهٔ ۵۵ - ماده تاریخ — به عرش سود سر فخر خویشتن را فرش
- شمارهٔ ۵۴ - خیز کاین جای تو نیست — نیست دردی که ز هر گوشه مهیای تو نیست
- شمارهٔ ۵۹ - دو بیت دیگر — دلم ز دست جفایت ز بس به تنگ آمد
- شمارهٔ ۶۲ - دو بیت دیگر — ز مسخرجات خیالات من
- شمارهٔ ۶۱ - دو بیت دیگر — توانگران که هم سیم و زر زیاده کنند
- شمارهٔ ۶۰ - دو بیت دیگر — در حشر رسولان خلف روی خراشند