شمارهٔ ۶۰ - دو بیت دیگر صامت بروجردی
صامت بروجردی / کتاب المواد و التاریخ / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در حشر رسولان خلف روی خراشند
بر آتش وانفسی خود اشک بپاشند
اندر غم خویش و خبر از امتشان نیست
چون تیشه تمام از طرف خویش تراشند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، پیامبران در روز قیامت به خاطر غم و درد خود و بی‌خبری از امتشان، در کنار یکدیگر به صورت علامتی حزین و گریان قرار دارند. آنها مانند تیشه‌ای که به سمت خود فرود می‌آید، در رنج و اندوه غرق هستند.