نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۷ سنایی

سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

تا کی از ناموس هیهات ای پسر

بامدادان جام می هات ای پسر

ساغری پر کن ز خون رز مرا

کاین دلم خون شد ز غمهات ای پسر

خوش بزی با دوستان یک دم بزن

دل بپرداز از مهمات ای پسر

بر نشاط و خرمی یک دم بزی

وقت کن ایام و ساعات ای پسر

هر کجا دلدادهٔ آواره‌ای

بینی او را کن مراعات ای پسر

چند بر طاعات ما راحت کنی

نیست ما را برگ طاعات ای پسر

عاشقان مست را وقت صبوح

سود کی بخشد مقالات ای پسر

هر زمان خوانی خراباتی مرا

چند باشی زین محالات ای پسر

کاشکی یک دم گذارندی مرا

در صف اهل خرابات ای پسر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عاشقانه و دعوت به زندگی پرنشاط و شاداب می‌پردازد. شاعر از پسر می‌خواهد که به جای نگرانی و غم، از زندگی لذت ببرد و در کنار دوستانش خوش بگذراند. او به این نکته اشاره می‌کند که زندگی کوتاه است و باید از هر لحظه استفاده کرد. همچنین، شاعر به عشق و دلدادگی اشاره کرده و از پسر می‌خواهد که دلش را از مشکلات و سختی‌ها جدا کند و به دنیای خوشی و خرمی بپیوندد. به‌طور کلی، این شعر دعوت به شادزیستی و غفلت از محنت‌ها و رنج‌هاست.