شمارهٔ ۱۹۸ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی به فصل بهار و خوشی‌های آن اشاره دارد. شاعر از دلبر خود دعوت می‌کند تا در این فصل دل‌انگیز به دیدار او بیاید و مجلس را با زیبایی‌هایش زینت بخشد. او به حسی از شگفتی و لذت در این روزگار اشاره می‌کند و از شراب تلخ و شادی‌های مختلف سخن می‌گوید. در این روزگار پر از خوشی، شاعر به انتظار زیبایی‌ها و خوشی‌های بیشتری در زندگی خود است و می‌خواهد هر لحظه از زیبایی‌ها و لطافت‌های بهاری بهره‌برداری کند. در نهایت، او آرزو می‌کند که دنیای اطرافش با زیبایی و خوشی پر شود و مجلس‌هاش همواره شاداب و خوشبو باشند.